HEZİMETTEN HİZMETE

İnsanların çoğu, itirafın yerine iddayı, acziyetin yerine öfkeyi, çaresizliğin yerine avuntuyu koyarak öldürüyorlar vakitlerini demiş yazar. Aslında iddialarımı itiraflarımın ışığında öne sürüyorum. Öfkemi  acziyetimle haykırıyorum. Avutmuyorum kendimi ama çaresizliğimi şu sözlerimle ifade ediyorum…Yaşamak isteyip de yaşayamadığım gençliğimi özlüyorum.Bir sahabe gençliğini, bir Çanakkale gençliğini düşlüyorum. Kendimi aşağılarcasına sesleniyorum zamana bir gençlik özlüyorum…

Dinlemeyi istiyorum. Kulaklarımdan başlayıp kalbimi, gözümü, gönlümü kör düğümle bağlayan dünyadan  arınıp dinlemek istiyorum ezanı. Allah ü Ekber deyince titremek, edeplenmek istiyorum. Hayyal-es salah deyince müezzin, geldim Allah’ım icabet ettim davetine deyip bir tebessümle beklemek istiyorum. Düşlüyorum camilerde sıra sıra dizilmiş gençler göreceğimiz günleri. Leyla’sına hasret Mecnun gibi, beş vakit  seccadesini gözleyen bir gençlik özlüyorum. Okuyan, düşünen, öğrenen ve öğrendikleriyle amel eden samimi bir gençlik özlüyorum.

 

 Görmeyi istiyorum. Sevgiyi, muhabbeti, kardeşliği görebilmeyi istiyorum. Gözümden gönlüme giden yolu kapatan haramların ağırlığından kurtulup huzurla varmak istiyorum canana. Allah Resulünü örnek alıp her duamda “gözümü açıp kapayıncaya kadar nefsimin eline düşürme ya Rabb” diye yalvarmak istiyorum.

Tatmayı istiyorum. Damağıma değen nimetin nereden geldiğini , nasıl geldiğini bilerek yemek istiyorum. Günlerce aç kalan sahabeyi, kainatın efendisinin karnında sarılı iki taşı düşünüp utanmayı istiyorum. Haykırarak çağlara “ ey Medine aslanı Fahrettin Paşam sen bu vatan için aylarlarca aç kaldın, susuz kaldın. Kuru bir çekirgeyi rızık bilip on iki ay korudun Medine’yi,  biz senin emanet ettiğin toprakların gençleri üç çeşitle kahvaltı mı olur diyerek eleştiriyoruz paşam” diye kendimi ve içinde bulunduğum gençliği şikayet etmek istiyorum. Az yiyen, az uyuyan, az konuşan, ağzı harama mühürlü bir gençlik özüyorum.


İşte bu yüzden çırpınıyorum; durmadan, yorulmadan devam ediyorum yoluma.Özlemimi gidereceğim sahabe gençliğini,Çanakkale gençliğini görüyorum tam da karşımda.Önce büyük düşündün,sonra büyük yaşadın,ne varsa onlar aldı,şimdi sana kalan bu küçücük ölüm de neyin nesi ey gençlik diyemesinler diye uzanıyorum en zirve noktalara.Yapacak çok iş var biliyorum. Sürüne sürüne de olsa kalkıp, koşuyorum. Adanan yiğitlerin çoğaldığını görelim istiyorum. Görelim ki; hep beraber koşalım hizmete, hezimete takılmadan,var gücümüzle…

 

                                                                                           MERVE GÜNGÖR  

                                                             İSEGEV Başakşehir Yüksek Öğrenim  Kız Öğrenci Yurdu 1

                                                                                   İ.Ü. Almanca Öğretmenliği 2. Sınıf